Interview met Sarah Wijnants – De Red Flame van de Schonenboom


Sarah Wijnants verliet KVTD op haar vijftiende om een professionele carrière uit te bouwen in het vrouwenvoetbal. We zijn exact drie jaar verder en kijk: ze werd al tweemaal landskampioen met Standard en hoopt dit ook dit seizoen met Anderlecht te doen. En natuurlijk is een selectie voor de Red Flames dan nooit veraf. 

Sarah, wanneer ben je begonnen met voetballen bij KVTD?
“KVTD is mijn eerste club, dus ik ben begonnen rond mijn zeven jaar. Dan ben ik eventjes gestopt voor een paar trainingen atletiek maar dat was ik snel beu dus ben ik snel teruggegaan naar het voetbal.”

Hoe ben je bij de club terecht gekomen?
“Ik ben hier vooral terechtgekomen door toedoen van mijn familie. Mijn papa ( Willy Wijnants) had vroeger een functie binnen de club en heeft er langer geleden ook nog gevoetbald. De grootste reden omdat mijn vijf jaar oudere broer Robin ook heel zijn voetbalcarrière bij Tervuren heeft doorgebracht en dan was het logisch dat ik ook bij KVTD zou aansluiten. De ligging was ook makkelijk aangezien ik op amper 200 meter van het veld van Duisburg woon.”

Wat herinner je je nog van je eerste trainers?
“Ik heb niet zoveel trainers gehad als ik er bij nadenk. Vooral Katrien, David en Gaëtan blijven me bij. Bij Katrien was het natuurlijk zeer leuk omdat ik nog geen vrouwelijke trainer had gehad. Bij David kan ik me vooral de goede sfeer herinneren en de laatste jaren heb ik Gaëtan gehad waar ik zeer veel van bijgeleerd heb. Dus ik hou zeer mooie herinneringen over aan mijn trainers, ze waren allemaal zeer verschillend van elkaar wat het leuk maakte.”

Welke mensen zijn je bij gebleven in die periode?
“De mensen die me bij blijven zijn vooral de mensen die je elke week zag. Zoals de vrijwilligers bv Jonny die kent denk ik iedereen binnen Tervuren. Samen met de vrijwilligers, de trainers, de spelers en speelsters was KVTD een grote familie. Zo hou ik er goede vrienden aan over en heb ik veel mensen van in de buurt leren kennen.”

Hoe lang ben je gebleven bij de club?
“Ik ben het jaar dat ik in oktober 15 jaar ging worden vertrokken. Dus ik heb ongeveer 7 seizoenen bij Tervuren doorgebracht.”

Waar ben je daarna heen getrokken? 
“Ik ben daarna naar Standard gegaan en bouw nu verder aan mijn carrière bij Anderlecht. Er zijn verschillende redenen waarvoor ik vertrokken ben bij Standard. De eerste reden was omdat ik terug wat meer thuis wilde zijn. Toen ik beslist had om bij Standard te gaan spelen heb ik ook de grote beslissing gemaakt om in Leuven op internaat te gaan. Dit maakte de verbinding makkelijker met Standard en de combinatie met mijn topsportstudies dragelijker. Na 3 jaar internaat wou ik dus weer wat meer van thuis genieten en de studies in Brussel zijn daar dus makkelijk bij. De tweede grote reden was omdat het bij Standard voor het tweede jaar op rij een leegloop ging zijn en we hadden het vorig jaar kunnen opvangen met jeugd maar ik zag dat dit jaar niet goedkomen. Bij Anderlecht kom ik in een zeer ervaren ploeg terecht met veel Red Flames speelsters en dat is iets wat ik belangrijk vind op mijn leeftijd om bij te kunnen leren van medespeelsters.”

Hoe is het momenteel in Anderlecht?
“Ik ben blij dat ik de overstap heb durven maken naar Anderlecht en het loopt goed, we staan eerste. Het is dus wel een redelijk nieuwe ploeg waardoor we nog niet altijd ons spel spelen dat we willen spelen. Maar aangezien we een ervaren ploeg hebben met veel kwaliteiten geloof ik erin dat dit snel zal lukken.”

Vertel ons hoe het was om afgelopen zomer mee te zijn op het EK? 
“Ja! Ik heb dus afgelopen zomer heel de voorbereiding van dat historische EK mee mogen maken. Dat was zeer speciaal en aangezien je elke dag de beste entourage en speelsters rond je hebt heb ik veel bijgeleerd. Het is ook gewoon superleuk omdat je elke dag alleen met voetbal bezig bent zoals een prof. Je gaat naar het buitenland om oefenmatchen en stages te doen en dan weer terug in België. Je bent elke dag bij elkaar om je samen voor te kunnen bereiden op een droom die in vervulling gaat. Ik ben dus als laatste reserve ook even mogen meegaan naar Nederland maar ik moest dus na de eerste match terug naar huis. Maar ik ben zeer blij dat ik al die eerste match heb mogen meemaken want je kan echt niet geloven wat daar allemaal gebeurd als je thuis in je zetel zit, echt ongelooflijk!”

Wat is je grootste streefdoel nog in het damesvoetbalelftal?
“Mijn grootste streefdoel dit jaar is voor de derde keer op rij kampioen van België worden, deze keer weliswaar met Anderlecht. Voor de rest zou ik graag zo veel mogelijk selecties willen meemaken met de Red Flames in aanloop naar het wk in 2019 waar ik ook absoluut wil bij zijn! Op langere termijn zou ik dus sowieso een vaste waarde willen worden in de selectie van de Red Flames en ik zou natuurlijk ook graag een avontuur in het buitenland willen proberen!”

Wat is je mooiste moment tot op heden? 
“Dat is een moeilijke vraag want er zijn zoveel dingen die je meemaakt zowel met nationale ploegen als bij je club. Maar die EK-voorbereiding was toch wel het hoogtepunt tot nu toe bij nationale ploeg aangezien ik met de jeugd nog niet op een EK ben geraakt. Natuurlijk zijn mijn twee opeenvolgende Belgische kampioentitels op het hoogste niveau van België met Standard ook zeer mooi. Je werkt een heel seizoen lang samen voor één doel en als je dat dan bereikt is dat gewoon zo zalig!”